czwartek, 2 września 2021

Zawieszenie...

 Dzień dobry. 

A nawet słoneczny.

Zawiesiłam się tutaj, na FB, oraz w "Dzienniku a nawet nocniku", którego nie tknęłam od wielu tygodni.
Powodem jest nie tylko Jazz, ale również spełnianie marzenia, p.t.: "Domek z normalną pracownią oraz ogródkiem". 
Jest. Dochrapałam się. 6-9-2021 odebranie kluczy i podpisanie kontraktu.

Przed laty namalowałam obrazek, powstanie którego sprowokowane było powrotem do kraju Magdaleny. 

Domek marzeń, z ogrodem, werandą, prawdziwą pracownią, i.t.d...

Domek miał być też "siedliskiem". Zjazdy rodzinne okraszane dyskusjami nie tylko o sztuce, wspólnym gotowaniem, ładowaniem akumulatorów na życie poza "siedliskiem".
On, ówczesny, rzekł: "... zrobię to dla Ciebie". 
Oczywiście... życie pokazało środkowy palec. Nie tylko w kwestii spełniania marzeń...
Ale gdy teraz, po raz kolejny powstałam z gruzów, stwierdziłam, że to, (być może), ostatni moment jest. 
Ostatnia szansa. 
Oczywiście że marzenie o wielopokojowym i pokoleniowym "siedlisku", okrojone zostało przez realia. 
HEIMWEE 
przeważył...
Wiem jedno, że muszę coś robić, (nawet ponad moje siły), by przetrwać... Więc przeprowadzam się do domku, gdzie roboty jest na 2 lata, a może do końca życia.
I aktualnie domek marzeń wygląda tak 😍🥰😍😍💖:

Ogródka "na zadku" nie pokaże Wam, póki co, by nie siać paniki ;)


To jest projekt życia. Będzie pięknie 😍🤗😁🤩.

No to, kochani, do zaś
Ogłaszam zawieszenie na czas nieokreślony! :-) :-)










niedziela, 15 sierpnia 2021

IDZIEMY NA SPACEREK (esej bardzo poważny)

 Jestem sobie piesek mały
Co się bardzo lubi pieścić
Taki "pieseł"
Co to cały
Do plecaczka możesz zmieścić
Jestem bardzo grzeczna psina
Czasem słyszę: diable jeden
Lecz niewinna moja mina 
Gdy pogryzę rzeczy wiele...

I ze swym temperamentem
Czy słoneczko
Czy wiaterek
czekam na te słowa święte:
Dżez, idziemy na spacerek

Lubię wszystko co się rusza
Fruwa
Pływa
Lub się gapi
Tylko kotek się napusza
Nie chce ze mną się pobawić
Bo ten kotek gra tu szefa
(Dwa spotkania nasze były)
Syczy
Drapie
I ucieka
Choć ja jestem taki miły

O!
Stokrotka!
Jaka słodka
Ja bym może ją dosłodził
Ale może mi zaszkodzić

I w ogóle ta natura
Ta nie wyjdzie nigdy z mody
Lecz dlaczego moja pańcia
Nie chce do zielonej wody?

A co tak biało?

Tutaj też coś bzyka...

WOW, ale duża micha z wodą...

I coś tam pływa...

Udam, ze mnie nie interesuje ta woda, może uda się podejść.

No dobra, następnym razem...

Makówka bez liści? Da to się zjeść?

Jak dostać się do bzyka?...

E tam, skarpeta lepsza jest.



Yyyy... ja tylko patrzę...
Ech jak cudnie...

Próba rowerowa


Piłeczka najlepsza, tę serwetkę później dokończę.


Za sugestią Marty UK, zamieszczam część zdjęć :-)
Do wkrótce! 

środa, 16 czerwca 2021

NIE MIAŁA BABA KŁOPOTU, SPRAWIŁA SOBIE PSA...

 Pies jest psiuniem rasy Dwergkees, (Krasnolud kees, czy inny Maltańczyk), ma na imię Jazz (Dżez). Ma 9 miesięcy.

Po 2 miesiącach poszukiwań małego, spokojnego psa, który nadawałby się na terapeutę w apartamencie, natknęła się Żukowa Mama na zdjęcie małej białej kuleczki ze szpiczastym noskiem. Pieseł (przyp. Gordyjka), opisany był jako rewelacyjny, przyjacielski z paszportem, szczepieniami i.t.d. około trzymiesięczny szczeniak. Rydzyk... sorry.... ryzyk/fizyk. Miłość od pierwszego wejrzenia zadecydowała...

Z Belgii przyjechał przestraszony, zabiedzony, oblepiony trocinami z kojca, szczeniak. Nie miał (jak go przedstawiono), 9 tygodni, a 9 miesięcy. Nieważne. Miłość od pierwszego wejrzenie nie patrzy na takie szczegóły. Żukowa Mama dokonała reszty formalności, pozbierała dokumenty i kwity i przytulając małego do wątłej piersi przyniosła do domu.

Jazz był tak słaby, że zrobiwszy 3 kroki, "grzebał" sobie gniazdko w trawie, kocyku czy podłodze, zwijał się w kłębek i zasypiał. Wieczorem zaczął jeść i pić. Z rezerwą i pośpiechem, jakby się bał, że ktoś mu zabierze, wyrwie i zje wszystko...

Jazz nic nie mówił. Z paszportu wynikało, że urodził się w Czechach. O hodowlach tamtejszych usłyszałam straszne rzeczy, że n.p. podcinają szczeniakom struny głosowe, żeby nie szczekały... Biegunka nie ustawała, choć nabrał siły na tyle, by wyjść na spacer w koło domu. Ż. M. zamówiła się z Jazzem u weterynarza. 

Na miejscu okazało się, ze Żukowa Mama kupiła sobie psinę z nielegalnej hodowli, ratując tym samym życie maleństwu. 

Po gruntownym przebadaniu i wymacaniu, Jazz dostał krople do uszu z antybiotykiem, witaminy, preparaty przeciw robalom i "uspokojenie" jelit, oraz całą listę wskazań i przeciwwskazań. Po pierwszych ozdrawiających dawkach dał głos... 😍. Szczeknął.

Po 10-ciu dniach na kontrolę. Sukces. Personel kliniki dla zwierząt został obszczekany i obwarczany. Przybyło mu 17 dkg. To nie dużo. Ale biorąc pod uwagę, że nadal biegunkuje (zostało przebadane, nie ma żadnych niebezpiecznych chorób), to i tak sukces. Pańcia i Jazz zostali pochwaleni, a z medykacji została im tylko konsekwentna dieta... No cóż, przeżyją i to.

Jazz jest szczekającym pieszczochem. Wesołym, skorym w każdej chwili do zabawy, uwielbia małe piłeczki i liska z piszczącym ogonem. Nie lubi bawić się sam, przez co pańcia przebywa często na kolanach, by wygrzebać spod kanapy piłeczkę. Łatwo trenuje się na dwujęzycznego psa 😁.

No to może zdjęć kilka? 😊

Odsypianie i relaks u pańci

No, to jest właściwe łóżeczko... ładny kolor i cudak do gryzienia

Poznawanie domostwa (i u tego goscia w kapeluszu...)

SPACEREK! No co, bardzo grzeczny jestem :)


Jeszcze dużo by pisać... N.p. o tym co gryziemy ukradkiem a co oficjalnie. Czego nauczyliśmy się już, a co uczymy pańcię... Ale to w następnych relacjach :) Jak również opis pierwszych, w żyłach mrożących przygód Jazzowych.


poniedziałek, 7 czerwca 2021

EPITAFIUM DLA RENI Z JAZZEM W TLE


 Wchodzę do pokoju
I już wiem
Że jest ktoś
Kto cieszy się na mój widok
Kto wyszarpuje spinkę z moich włosów
Kto sprawdza czy dobrze wymyłam uszy
Z radosnym popiskiwaniem
Kręci się w kółko
Znacząco patrzy na moje buty
I na czerwoną smycz

Idziemy



              
   
           

           



           I nagle moje serce stanęło na chwilę
           Ucisk w piersi wstrzymał oddech
           A słońce osunęło się do moich kolan...

           Data  7  CZERWCA
           Dopadła mojej krtani...



Trzy lata temu odeszła Renia
A nadal mam przed oczami 
                                                           Jak walczy ze snem
                                                           Który prowadzi w nicość...




Mój mały biały Jazz
Szarpnął do gołębia
Ocknęłam się

Idziemy

Idziemy dalej
Mimo wszystko....                        





                                                      





















 

 


 

piątek, 9 kwietnia 2021

JEST TAKI KTOŚ.....

 ..... kto bardzo dba o to, żebym nie popadła w rutynę pandemiczną, czy innego doła przed/wśród/czy poświątecznego... Dopasowuje on moje fizyczne możliwości, lub niemożliwości, do swoich szalonych pomysłów. A mnie w to graj... W końcu Kapitan Jos będzie mieszkał w zielono/żółto/szaro/niebiesko i kto wie jeszcze w jakich kolorach, nie ja. Ale ja wyżywam się kreatywnie i dobrze mi z tem :-). Na jego ścianach zresztą. No i w życiu tak świetnie się nie bawiłam przy pracy z kimś. Śmiesznie jest i tyle. Mam aktualnie trzeci dzień "wolnego". Odkopałam moje Ciptaszki, wyszorowałam ich willę, poidełka, zrobiłam kąpiel spryskiwaczem do kwiatków... Uzupełniłam też mój "Dziennik a nawet Nocnik". I wracam na chwilę tutaj. Bo zadania się piętrzą, przyjacioły czekają na ilustracje do książek, puste blejtramy nudzą się pod ścianą, (obsrywane przez Ciptaszki), nie mówiąc o tym, że praca na parterze narobiła mi chęci na malowanie własnych ścian... na neutralne kolory oczywizda.

 No to zamieszczam kilka zdjęć.

Bardzo proszę o "niekomentarze" na temat mojej sylwetki... Tak, jestem gruba. Naturalnie jest to wina pandemi...... i roweru, który nie chciał ze mną współpracować.




Te zdjęcia to już zestaw świąteczny w moim Gniazdku na trzecim pietrze.


No i mój Żuk Pierworodny miał urodziny. Powstał więc szybki krykloczek
 z okazji.


To do następnego, (o ile ktoś tu jeszcze zagląda). 💗💗💗💗

wtorek, 16 lutego 2021

WĘDRÓWKI ŻUKOWEJ MAMY PO "TECHNIKACH TWORZENIA".

 No przecież...

Żukowa Mama, żeby w lutym nie wpaść w grobowy nastrój, organizuje sobie zajęcia "wysoce kreatywne". W każdym razie - zajęcia zajmujące. 

1. Jedno małe przemeblowanko w oczekiwaniu na stół średnich rozmiarów, (znudziło mi się jedzenie z talerzem na kolanach, albo przy lapku).

2. "Potworkowy" sweterek za kolanka, czyli "worek na kartofle nr.4" ale we wzory oraz wzorki.

3. Trzeci z czterech pór roku, czyli "jesień". (To co że zima jest, a nawet wiosna w Holenderii).

Ad. 2:

Tył

Przód

Żukowa Mama w "potworku"

Ad. 3:

Jesień

I tym optymistycznym akcentem ŻM kończy dzisiejszy wpis 😍😁



poniedziałek, 25 stycznia 2021

Przyjaciółka przyjaciela

 Czyli portret José.

I żeby mi tu nie było "domyślników" o jakimś trójkącie. Nie. Bo to zależy co kto przez przyjaźń rozumie. 

Portret jest czarno biały, co jest dla mnie ciekawym doświadczeniem, jako że kolor kocham. Ale według zamówienia. Olejne farby, płótno.

Oto Ona:


José

A teraz dwa dni przerwy. W malowaniu. Bo jutro terapeuta, (a on nie oszczędza żadnego ciała), no i maszyna do szycia kwiczy pod stołem w sypialni, że opuszczona od wieków... 

Do następnego... czegoś ;-)



Zawieszenie...

  Dzień dobry.  A nawet słoneczny. Zawiesiłam się tutaj, na FB, oraz w "Dzienniku a nawet nocniku", którego nie tknęłam od wielu t...